Interview met cosmetisch arts Lizenka Adriaanse

Wie is nu eigenlijk de persoon in die witte jas? De NVCG stelt graag de cosmetisch artsen KNMG die aangesloten zijn bij de NVCG aan jou voor. Om zo onze artsen beter te leren kennen, onze kernwaarden zoals Kwaliteit & Veiligheid te delen en te vertellen wat deze voor cosmetisch arts KNMG betekenen.

Deze keer is het de beurt aan cosmetisch arts KNMG Lizenka Adriaanse. Lizenka werkt als cosmetisch arts, maar ziet tegelijkertijd de keerzijde tijdens haar werk bij het complicatiespreekuur op het Erasmus MC: “Het geeft veel dynamiek aan mijn werk, omdat ik zie wat er allemaal kan gebeuren. Hierdoor vind ik het zo belangrijk om veilig en verantwoord te behandelen, zodat ik alleen maar mensen blij maak.”

Hoe laat begint jouw werkdag?

“In de Velthuis Kliniek starten we om 9.00 uur met de behandelingen. Rond 8.30 uur beginnen we met de voorbereidingen en bekijken we dossiers en leggen al wat spullen klaar. In het Erasmus MC starten we eerder, rond 8.00 uur. Ik heb vaste dagen. Op de ene dag werk ik in de kliniek en op de andere dag in het Erasmus MC.”

Heb je hobby’s?

“Ik heb een gezin met drie jonge kinderen, dus de tijd laat het niet altijd toe. Maar ik vind fotografie erg leuk, vooral portretfotografie. Ook ga ik één keer in de week paardrijden. Dat is echt een moment van ontspanning. Even niet bezig met uiterlijk, maar met mijn laarzen in de modder.”

Welk boek ligt er op jouw nachtkastje?

“Ik moet toegeven dat er een boek ligt, maar dat ik het nog niet heb geopend. Het gaat over het puberbrein, zodat ik me alvast kan voorbereiden op de puberfase van mijn eigen kinderen. Gelukkig duurt dat nog wel even, dus ik heb nog ruim de tijd.”

Hoe ben jij cosmetisch arts geworden?

“Als student was ik altijd al erg geïnteresseerd in dermatologie. Daar heb ik ook mijn coschappen in gedaan en zelfs nog extra coschappen. Ook heb ik onderzoek gedaan naar dermatologie en kwam toen langzamerhand in aanraking met de cosmetiek. Als je klaar bent met je studie Geneeskunde is het niet vanzelfsprekend dat je gelijk op de afdeling kan starten waar je wilt. Dus na mijn opleiding heb ik ook nog wat werkervaring opgedaan. Zo heb ik bijvoorbeeld op de spoedeisende hulp gewerkt, maar mijn interesse in de dermatologie bleef aanhouden. Toen vertelde een voetbalmaatje van mijn man dat ze in de kliniek waar hij werkte, Velthuis kliniek, een cosmetisch arts zochten. Het leek me leuk om daar op in te gaan en omdat ik al zoveel ervaring had en ook onderzoek had gedaan naar de dermatologie, kon ik meteen starten. Dus zo ben ik er eigenlijk ingerold. Nu werk ik zowel bij Velthuis kliniek als op de afdeling dermatologie in het Erasmus MC, waar ik samen met een team het complicatiespreekuur doe.”

Waarom heb je gekozen voor deze combinatie van werken in de kliniek en in het ziekenhuis?

“Mijn werk is een mooie balans die bestaat uit cosmetische behandelingen en tegelijkertijd de keerzijde van de medaille. Het geeft veel dynamiek aan mijn werk, omdat ik ook zie wat er allemaal kan gebeuren. In het Erasmus MC zie ik de dingen die niet goed gaan. Alles wat misgaat op het cosmetische vlak, kom ik tegen in het ziekenhuis. Daar zie ik mensen die spijt hebben van hun behandeling en de tijd willen terugdraaien. Terwijl ik in de kliniek alleen maar vrolijke mensen zie die blij zijn met hun behandeling. Omdat ik beide kanten ken, ga ik heel voorzichtig te werk in de kliniek. Zo werken wij bijvoorbeeld met de echo, zodat ik kan zien of het veilig is om mensen te behandelen. Ik heb wel eens met cliënten te maken die niet precies meer weten wat voor behandeling ze voorheen hebben gehad. Met een echo kan ik het gezicht controleren en precies zien wat er is gebeurd. Zo kan ik bepalen of en welke behandeling geschikt is.”

Wat vind jij het mooiste aan je werk?

“Het mooiste aan dokter zijn, is dat er een persoon voor je komt te zitten die jou vertrouwt. Cliënten en patiënten vertellen mij alles en geven als het ware een inkijkje in hun leven. Elk mens is uniek en heeft een ander verhaal en dat vind ik heel bijzonder. Het verschil met bijvoorbeeld een huisarts die elke keer andere patiënten ziet, is dat ik mijn cliënten met regelmaat zie. Zo zijn er cliënten die om de zoveel maanden weer bij mij terechtkomen voor een herhaalbehandeling. Hierdoor leer je mensen echt kennen en kom ik ook van alles te weet over hun privéleven. En dat maakt mijn werk zo leuk en bijzonder.”

En zitten er ook nadelen aan jouw werk?

“Nee, eigenlijk niet. Je kan het jezelf zo moeilijk en makkelijk maken als je wilt. Voor mij is het heel eenvoudig om aan cliënten te vertellen wat ze kunnen verwachten. Kan je dit niet, dan krijg je teleurgestelde klanten. En dat is heel vervelend. Het doel voor mij is dat iemand blij wordt van een behandeling en achter zijn/haar keuze staat om zich te laten behandelen. Dan ben ik ook blij. Maar als je mensen niet blij maakt, dan kan dit werk ook heel veel stress opleveren. Ik klop even af, maar ik maak het zelden mee dat ik iemand niet blij maak of iets niet weet op te lossen. Zo voer ik mijn vak ook uit. Ik neem geen onnodige risico’s en ik blijf in het kader van het natuurlijke. En dat weten mijn cliënten en daar kiezen ze ook voor.”

En wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?

“Het beste advies dat ik ooit heb gekregen, is van mijn man. Hij herinnert mij eraan dat ik alleen de dingen moet doen die ik echt leuk vind. Wanneer je dingen doet die je echt leuk vindt, kost het geen energie, maar levert het alleen maar energie op. Hierdoor word je beter in je werk en houd je ook nog eens tijd en energie over om naast je werk andere dingen te doen. Hier probeer ik echt naar te leven en ook weer door te geven aan mijn kinderen. Zolang je altijd het grote plaatje voor ogen hebt en ziet waar je naartoe gaat, komt het goed. En natuurlijk horen daar ook minder leuke dingen bij. Zo kwamen er tijdens mijn studie Geneeskunde genoeg dingen voorbij die ik niet leuk vond, maar die ik heb moeten doen om mezelf te kunnen onderscheiden. Hierdoor kan je het doel uit het oog verliezen. Maar in mijn werk ben ik heel blij dat ik bijvoorbeeld in het weekend vrij ben en met mijn gezin kan zijn. Het klinkt cliché, maar de jaren vliegen voorbij. En ik ben heel blij dat mijn balans zo goed is.”