Interview met cosmetisch arts Margarita Petrova

Wie is nu eigenlijk de persoon in die witte jas? De NVCG stelt graag de cosmetisch artsen KNMG die aangesloten zijn bij de NVCG aan jou voor. Om zo onze artsen beter te leren kennen, onze kernwaarden zoals Kwaliteit & Veiligheid te delen en te vertellen wat deze voor cosmetisch arts KNMG betekenen.

Deze keer is het de beurt aan cosmetisch arts KNMG Margarita Petrova. Margarita begon als kinderarts in Rusland en heeft inmiddels haar eigen cosmetische kliniek in Amsterdam. “Ik voer zowel cosmetische als medische behandelingen uit. Vooral het behandelen van medische indicaties zoals gezichtsverlamming (bijv. facialis parese) is ontzettend dankbaar werk. Het is de combinatie die mijn werk zo leuk maakt.”

Wat wilde je vroeger worden?

“Ballerina, ook al heb ik nooit op ballet gezeten.”

Wat zijn je hobby’s?

“Ik houd van lezen en wandelen, vooral met mijn honden. Ook wacht ik op mooi weer zodat ik weer iets in de tuin kan doen. En ik vind het ook leuk om meubels te restaureren.”

Waar kwam de interesse voor de cosmetiek vandaan?

“Ik ben afkomstig uit Rusland en ben daar in 1990 afgestudeerd als kinderarts. Vervolgens heb ik 17 jaar in het Regionaal Revalidatie Centrum gewerkt. Hier behandelde ik voornamelijk patiënten met neuropatie, onder andere met aangezichtsverlamming. Bij de laatste groep zie je duidelijk dat het uiterlijk enorm invloed op de kwaliteit van leven kan hebben. Op een gegeven moment ontwikkelde ik een interesse voor de cosmetische geneeskunde. Ook intradermale injecties, die ik gebruik om zenuwen te herstellen, waren soortgelijk als mesotherapie of biorevitalisatie – de technieken om de huid te verbeteren. Maar dat vakgebied was nog erg nieuw.”

Hoe ben jij cosmetisch arts geworden?

“In Rusland heb ik verschillende bijscholingen op het gebied ven injectables gevolgd en sinds 2002 begon ik naast mijn werk op de afdeling Cosmetische Geneeskunde te werken met injectables. In 2008 ben ik naar Nederland verhuisd. Ik had al ervaring in de cosmetische geneeskunde, maar hier kon ik niet meteen mee starten. Zo moest ik de procedure voor buitenlandse artsen volgen, die ik gelukkig met succes heb afgerond. Vervolgens ben ik cosmetische geneeskunde gaan studeren waar ik zowel leerde over de dermatologie als over injectables.”

Waarom ben je naar Nederland gekomen?

“Voor de liefde. Ik heb mijn man in Istanbul ontmoet en hij woonde in Nederland. Nu woon ik in Zaandam en hiervoor heb ik 12 jaar in Amsterdam gewoond. Mijn kliniek zit in Amsterdam, dus ik werk daar nog steeds.”

Wat voor soort mensen komen er naar jouw kliniek?

“Cosmetische behandelingen doe ik voornamelijk bij cliënten vanaf een jaar of 35. De klanten, die bij mij blijven, willen geen drastische veranderingen in het gezicht krijgen, maar vooral subtiele aanpassingen. En dat is precies hoe ik graag werk. Ook behandel ik nog steeds mensen met medische indicaties zoals aangezichtsverlamming, zowel kinderen als ouderen. Door middel van acupunctuur en mesotherapie behandel ik ballerina’s van Het Nationale Ballet met hun dansblessures, maar dat is slechts een klein groep van mijn patiënten”

Wat zijn de voor- en nadelen van je werk?

“Het voordeel aan mijn werk is dat ik zowel cosmetische als medische behandelingen zoals botox en mesotherapie bij aangezichtsverlamming kan toepassen. Het is de combinatie die mijn werk zo leuk maakt. Een nadeel is dat het soms lastig is om aan verwachtingen te voldoen. Dan is het aan mij om heel goed uit te leggen wat ik wel en niet kan doen. En soms moet ik ook wel eens een behandelingen afwijzen.”

Had je vroeger als kind al de droom om arts te worden?

“Niet echt. Mijn vader had altijd de droom om arts te worden, maar dat is hem niet gelukt. Uiteindelijk heb ik zijn droom vervuld. Eerlijk gezegd was het niet per se mijn droom om arts te worden, maar ontwikkelde ik interesse in de geneeskunde tijdens mijn studententijd. Gelukkig ben ik op de juiste plek terechtgekomen en ben ik blij met wat ik doe.”

Ben je op dit moment in een boek bezig?

“Op dit moment niet. Onlangs heb ik wederom een boek van de Russische schrijver Anton Tsjechov gelezen. Hij schrijft over mensen en hij is heel goed in het omschrijven van gevoelens. Hij laat je dingen inzien die je normaal niet ziet. Zijn boeken zijn ongelooflijk en door het lezen ervan ga je anders tegen de wereld aankijken.”